Waar wilt u zoeken?

Waar wilt u naar zoeken?


zoek

Reactie van KD en NRD op uitzending van Rambam van de VARA

11 februari 2016

PERSBERICHT

College voor toetsen en examens discrimineert leerlingen met beperking

'Dyslexie is een serieuze handicap'

Is het 'eerlijk' om iemand die in een rolstoel zit, aftrekpunten te geven bij lichamelijke opvoeding omdat het onderdeel turnen niet goed wordt uitgevoerd? Is het ‘gelijke beoordeling’ als een persoon die slecht hoort, toch een luistertoets moet maken? En is het rechtvaardig als leerlingen met dyslexie die geen spellingscontrole mogen gebruiken, worden afgerekend op spelling? Volgens het College voor Toetsen en Examens (CTE) luidt het antwoord op de laatste vraag ‘ja’. Het NRD-KD, het kwaliteitsinstituut van dyslexiezorgverleners, zijn geschokt door de opstelling van het CTE. ‘Dyslexie is een serieuze handicap’, zegt Johan Rozendaal namens NRD-KD. ‘Daar gaat het CTE helemaal aan voorbij.’
Staatssecretaris Dekker van Onderwijs grijpt voorlopig in. Dit jaar mag de spellingscontrole nog wel worden gebruikt. Maar de oplossing is niet definitief. Op woensdag 10 februari 2016 debatteert de Tweede Kamer met staatssecretaris Dekker over deze problematiek.

Strijd

'Het is een lange strijd geweest om te erkennen dat dyslexie een handicap is', zegt Johan Rozendaal. 'Maar het CTE zegt letterlijk: 'Als een leerling met onderdelen van de examenstof moeite heeft, dan kost hem dat punten. Spelling is daarop geen uitzondering. Je kunt niet bij een diploma met toelatingseisen (voor mbo, hbo en universiteit) aan de ene leerling andere eisen stellen dan aan de andere.' Daarmee wordt het hebben van dyslexie gelijkgesteld aan 'niet zo goed zijn in Nederlands'. Ofwel: iemand in een rolstoel gelijkgesteld aan een leerling die motorisch niet zo sterk is.'

VN-verdrag

Vooral in het jaar waarin Nederland het VN-verdrag voor rechten van mensen met een handicap ratificeert, is het stuitend dat de handicap dyslexie niet serieus wordt genomen. Dyslexie heeft een grote maatschappelijke impact. Mensen die dyslectisch zijn, kunnen niet goed letters aan klanken of klanken aan letters koppelen. 'Dat heeft niets te maken met slecht onderwijs of met onwil. Dat is een beperking', zegt Rozendaal.

Het argument van CTE dat spelling maar voor minder dat 10 procent meetelt, is voor veel leerlingen geen geruststelling, zo stelt NRD-KD. 'Leerlingen begrijpen alles van taal als ze die horen. Als ze een gesproken tekst moeten verklaren, is dat geen probleem. Moeten ze een tekst lezen, dan wordt het al lastiger. Maar als ze de antwoorden zonder spellingfouten op moeten schrijven, ontstaat er een echt probleem. Veel leerlingen scoren nét een voldoende voor Nederlands. Wordt die 10 procent aftrek toegepast, dan halen ze een onvoldoende en lopen ze het levensgrote risico te zullen zakken. Niet één keer, maar jaar na jaar. Want hoe goed je dyslexie ook behandelt: taal blijf een zwakke schakel.'

Drempel

Rozendaal vindt het onbegrijpelijk dat het CTE zo klakkeloos deze leerlingen kan discrimineren. 'Aan de ene kant stopt de overheid geld in een kwalitatief goede behandeling van dyslectici. Hierdoor kunnen leerlingen met dyslexie voortgezet onderwijs op hun eigen niveau volgen. Die investering* wordt ruimschoots terugverdiend. Als het CTE voet bij stuk houdt, is het risico levensgroot dat ze voor leerlingen met dyslexie een onoverkomelijke drempel opwerpen. En dat druist weer in tegen de uitgangspunten van passend onderwijs: 'Alle kinderen verdienen een zo passend mogelijke plek in het onderwijs. Onderwijs dat leerlingen uitdaagt, dat uitgaat van hun mogelijkheden en rekening houdt met hun beperking.'

NRD-KD vertrouwt erop dat staatssecretaris Dekker maatregelen treft om dit besluit terug te draaien.

* Onderzoek: Kosteneffectiviteit ernstige dyslexie, dr. L. Hakkaart en dr. E.A. Stolk, Erasmus MC, 2007.

Kwaliteitsinstituut Dyslexie

info@nkd.nl  
Kwaliteitsinstituut Dyslexie