In december 2006 is het Protocol Dyslexie Diagnose en
Behandeling beschikbaar gekomen. Het protocol geeft een
leidraad om ernstige dyslexie te diagnosticeren, indiceren en
behandelen. Het gaat daarbij om kinderen in de leeftijd van de
basisschool (groep 3 t/m 8).
Het protocol sluit aan bij de ‘medische’ visie op ernstige
dyslexie. Het omschrijft ernstige dyslexie als een stoornis in
de ontwikkeling van de hersenen die bovendien genetisch is
bepaald. Deze stoornis heeft taalverwerkingsproblemen als
gevolg die leiden tot een ernstig probleem met het lezen en
spellen van woorden ondanks regelmatig onderwijs. Daardoor
zit ernstige dyslexie een normale educatieve ontwikkeling
ernstig in de weg, terwijl die op grond van de overige
cognitieve vaardigheden wel tot de mogelijkheden zou
behoren. Ernstige dyslexie is een neurobiologische stoornis
die met hersenonderzoek kan worden aangetoond. Dat maakt
het een aangeboren afwijking met een functiebeperking als
gevolg. Ernstige dyslexie is duidelijk te onderscheiden van
andere lees- en spellingsproblemen.
Samengevat is ernstige dyslexie te definiëren als een
specifieke lees- en spellingsstoornis als gevolg van een
neurobiologische functiestoornis die genetisch is bepaald en
te onderscheiden is van andere lees- en spellingsproblemen.
Het hele rapport kunt u hier downloaden als PDF document.